De Engelse vertaling van “De watercanon van Amsterdam” is nu ook op Amazon verkrijgbaar. Toch leuk als je een vertaalklus daar terug ziet 
Water canon of Amsterdam Walking and Boating Guide + + wandel en vaarkaarten / druk 1
Vertaling “De watercanon van Amsterdam” nu ook op Amazon
Voorbeeld vertaling
Als voorbeeld van een vertaling van mijn hand verwijs ik graag naar één van mijn eigen blogs en een blog waar ik gast-schrijver voor ben. Mijn eigen blog is Engelstalig, het ‘gast’blog is Nederlandstalig. Hier volgen de links:
Vertaling “Het water canon van Amsterdam” in de winkel
Toch leuk als een project echt is afgerond en een boekje waar je aan mee hebt gewerkt verkrijgbaar is: Water canon of Amsterdam. Zeker als je naam bij de omschrijving wordt genoemd.
Ook m’n CV herzien
Naast een open solliciatie hoort natuurlijk ook een CV. Deze heb ik ook maar volledig herschreven. Dit is het geworden: CV-online versie
Open sollicitatie
Als schrijver en vertaler zijn er pieken en dalen in je werk. Als beginnend schrijver en vertaler zijn er vooral dalen. Hoewel ik mijn tijd makkelijk kan vullen met pro-deo werk voor mijn eigen blog en dat van contentgirls.nl, levert dat niet eens de pap op waar het spreekwoordelijke zout in zou kunnen. Hoewel het wel prima training is voor regelmatig en bekritiseerd schrijven!
Daarom heb ik een open sollicitatie geschreven waar ik mee wil proberen wat schrijfwerk te gaan doen voor landelijke kranten. Een Engelstalige versie is in de maak, want ook Engelse ponden kopen wat mij betreft smakelijke pap.
Mocht je interesse hebben: Open sollicitatie tdaonp (pdf)
De voor- en achterpagina (klik het plaatje voor de grote versie):
Open sollicitatie voorpagina
Open sollicitatie achterpagina
De pdf versie heeft tussenliggende pagina’s met voorbeelden van mijn schrijfwerk.
Vertaling en projectmanagement
De vertaling is de deur uit. Wat begon als een vertaling van 8000 woorden bleek te groeien naar 11.000 woorden. Er was hier en daar wat overleg nodig omdat er wat revisies werden doorgegeven met op het laatste moment zelfs nog een revisie die meer om het lijf bleek te hebben dan de eerder aangekondigde gewijzigde nummering. Maar dat verliep verder allemaal prima en zoals gezegd, het aantal woorden groeide substantieel en daarmee ook de opbrengst.
Toch deed me dat weer even denken aan de term ‘projectmanagement’. Het is natuurlijk niet handig om op een vertaling te moeten wachten en het liefst heb je alle versies van je boekje op hetzelfde moment bij de drukker; maar om een project soepel, binnen de afgesproken tijd en op budget te laten verlopen, lijkt het me toch handiger om de volledig voltooide tekst naar de vertaler te sturen. Ik heb bij dit project wat coulance gebruikt maar moest om de veranderingen op te sporen – sommige behoorlijk belangrijk – toch de teksten weer helemaal doorspitten. Daarvoor zou je in alle redelijkheid geld kunnen vragen: je werkt de tekst immers weer helemaal door en vertaalt zo links en rechts nieuwe stukjes. Dit nadat je eigenlijk al klaar bent met de vertaling (inclusief proof reading).
Maar goed, soms moet je afwegen of je iedere cent uit een project wilt halen of even wat extra’s moet doen om daarmee de klant te matsen. Wie weet hebben ze nog eens wat en wordt de ‘niet zeuren’ houding gewaardeerd. Er werd niet moeilijk gedaan over het betalen van de extra woorden (de opdracht was op basis van offerte en vaste prijs aangenomen) en dan doe ik van mijn kant ook even niet moeilijk. Bovendien kan een tekst nog eens doorwerken nooit kwaad.
Nu maar afwachten hoe de tekst in de opmaak past want dat is een aspect wat vaak wordt vergeten: vertalen is één ding, het moet ook nog eens binnen een opmaak passen. Dat betekent dat de vertaalde tekst in volume niet al teveel mag afwijken van het origineel. Volgens mij is dat deze keer goed gelukt, terwijl de Nederlandse tekst veel typisch historische, water gerelateerde woorden bevatte die geen Engels equivalent hebben en dus wat omschrijvingen vergden.
Het was in ieder geval een leuke opdracht en ik heb een boel geleerd over water, water-management en de historie daarvan. En dat is ook één van de leuke bijkomstigheden van vertalen: je leert een boel over de meest uiteenlopende onderwerpen.
Vertaalopdracht binnen
De vertaalopdracht waar ik eerder een proefvertaling voor heb gemaakt is nu definitief. Dat betekent dat ik lekker met plusminus 8000 woorden mag gaan stoeien. Best een grote opdracht dus. Ik ga zo maar eens lekker in de zon zitten en een eerste blik over de tekst werpen en wat notities maken. Haken en ogen signaleren en bekendheid met de tekst kweken. Het voordeel van ZZP-er en thuis werken: het kantoor is waar je hoofd is. En dat is vandaag aan de tuintafel in de zon.
Om een tekst goed te kunnen vertalen, en daarmee bedoel ik niet alles letterlijk maar naar de zin van de tekst, moet je wel enige bekendheid met het onderwerp, de stijl en de toon van de tekst hebben. Die zaken heb je maar niet zo na één keer lezen te pakken. Dus even lezen, in laten zinken, misschien nog eens lezen en dan aan het werk. Gelukkig hoeft de opdracht pas 2 juni af dus tijd genoeg om er aandacht aan te besteden.
Proef vertaling potentiële vertaal opdracht
Gisteren drie stukjes vertaald (N-E) als proeve van bekwaamheid voor een potentiële klus. Ben benieuwd. Was een uitdaging omdat er vrij veel jargon in voor kwam. Zoals bij iedere vertaling zou moeten gebeuren – maar door gebrek aan tijd zo vaak niet gebeurt – heb ik redelijk wat research gedaan om de vertaling zo goed mogelijk voor elkaar te krijgen. Het leuke was dat het jargon betrekking had op iets typisch Nederlands: waterbeheer. Dit zorgde ervoor dat sommige woorden geen equivalent hebben in het Engels. Dan moet je gaan improviseren. Hoe vertaal je bijvoorbeeld ‘uitwateringssluis’? De enige oplossing die ik kon bedenken was zelf een samenstelling van woorden bedenken met daarbij een korte beschrijving. Zoiets als “drainage sluice, a sluice that drains excess water at low tide but which closes at high tide to prevent flooding”.
Het leuke is dat je door dit vertaalwerk over allerlei onderwerpen iets leert. Gewoon omdat je research moet doen om überhaupt tot een vertaling te komen die het onderwerp eer aan doet. In dat opzicht verschilt het niet eens zoveel van een verhaal schrijven.
Overigens kon de Nederlandse tekst ook nog wel wat redigeer werk gebruiken. Hier en daar waren zinnen niet geheel duidelijk. Er zaten bijvoorbeeld gedachtensprongen in die niet ‘geschreven’ waren. Het koppelwoord ‘maar’ werd dus gebruikt waar geen verband was tussen de twee gekoppelde zinnen. De gedachtegang die de twee zinnen moest koppelen was weggelaten. Heb me brutaal ook als redacteur aangeboden. Moet men mijn vertaling wel goed genoeg vinden natuurlijk, anders verwijt de pot de ketel…
Mijn eigen bedrijf doorgelicht als voorbeeld
Om mijn eigen stappen naar verandering binnen mijn bedrijf te analyseren heb ik een plan geschreven voor 2010 en verder. Dit plan zou als voorbeeld kunnen dienen hoe ik uw bedrijf op papier kan zetten. Ik merk dat ik veel baat heb bij dit document; een concreet plan waar ik mijn eigen acties aan kan toetsen en waarmee ik voorkom dat ik doelloos ga rondzwemmen in de zee van mogelijkheden die het Internet biedt.
Aangezien het plan geen geheimen bevat (mijn blogs op noisepollution.nl laten weinig ruimte voor geheimen), maak ik het hier beschikbaar ter inzage als voorbeeld van een document dat, wanneer toegespitst op uw organisatie, een waardevolle leidraad kan zijn en al tijdens het schrijven dwingt tot waardevolle analyse. Ik help u graag verder.
Het plan in pdf: plan tdaonp 2010.pdf
Vertaling “Stad aan de Wadden” van Simon Vestdijk klaar
Dick Vestdijk had mij gevraagd om een vertaling te maken van het gedicht “Stad aan de Wadden” van zijn vader Simon Vestdijk. Het was een moeilijke klus, mede omdat de tekst gebruikt gaat worden als tekst voor een lied. Het moest dus ook kloppen met de melodie.
Gelukkig had ik samen met Dick ook de CD opgenomen waar de Nederlandse versie van het lied al op staat dus de muzikale kant van de zaak was mij niet onbekend en vergde slechts wat opfrissing. Handen uit de mouwen en na enig sleutelen was de vertaling klaar.
Dick Vestdijk was tevreden over het resultaat, ik dus ook. Het heeft mij wel geïnspireerd om een stukje te schrijven over de moeilijkheid van het vertalen van gedichten (Translating poetry: the art of damage control ). Dick kwam met de suggestie dat we het misschien ‘hertalen’ moeten noemen i.p.v. vertalen. Dat lijkt mij een goede term.
De vertaling (het origineel staat hier: www.svestdijk.nl/poezie/stad-aan-de-wadden.html):
Town at the Wadden
Three islands float on the horizon
When the haze allows. Lads come and watch,
When the mail boat turns, that along the dike a
Plume of smoke lowers, pale brown before the sun.
Winters last long here; the sparse greenery
Contains a stilled winter in its branches.
And in the courtyards, quiet spaces,
Not even a murderer would a murderer be.
The threefold pavement, yellow bricks,
Coloured cobbles, blue, round stones:
Many years bearing the same bones,
Because in the evening, with the gait of quiet drinkers,
Men saunter smoking to the docks -
Along the harbour – and back to the docks.
(Vertaling en bewerking, © 2010 Henk de Kruyff, Manage-mend)
